Machtige figuren

Woensdag 1 april 2020

Het klinkt misschien als een slechte 1 april grap , maar eigenlijk verlang ik helemaal niet zo terug naar de tijd waarin alles nog ‘normaal’ was. Natuurlijk mis ik het contact met collega’s, het afspreken met vrienden, feestjes en de evenementen. Natuurlijk zou ik weer naar de bioscoop, het restaurant of het café willen, in plaats van dit kunstmatig na te bootsen in huis. Natuurlijk zou ik vrienden en familie weer een hand of knuffel willen geven en, als ik naar buiten ga, niet voortdurend bewust moeten zijn van het afstand houden tot mensen. Maar ergens is het ook wel heerlijk rustig dat dit allemaal op dit moment niet kan. In het tijdperk voor het coronavirus zou ik op dit moment in de week al druk nadenken over de invulling van mijn weekend, of over een weekend weg binnenkort of over een vakantie in de toekomst. Daar hoef ik nu allemaal niet over na te denken. Ik hoef niet te twijfelen of ik naar die verjaardag ga waar ik eigenlijk geen zin in heb, maar waarbij ik het niet kan maken om niet te komen. Ik hoef niet na te denken over de balans tussen drukte en rust en over mijn energieverdeling. Ik ga gewoon het weekend in en ik zie wel wat ik ga doen. Ik leef veel meer in het nu en ik ben veel minder bezig met anderen. En dat is heerlijk. Ik hoop dat dit, als alles weer ‘normaal’ is zo blijft. Dat zou het leven toch een stuk comfortabeler en stressvrijer maken.  

Wie ogenschijnlijk ook volledig stressvrij lijkt is Aleksandr Loekasjenko, de president van Wit-Rusland. Ik noemde hem al eerder, toen hij aangaf dat wodka de beste manier is om het coronavirus te bestrijden. Hij voegt hieraan toe dat sporten, en met name wintersporten, nog beter werkt. Hij zegt dit terwijl hij deelneemt aan een ijshockeywedstrijd: ‘Hier zijn geen virussen’. Loekasjenko is al sinds 1994 aan de macht in Wit-Rusland en wordt gezien als de laatste dictator van Europa. Opvallend is wel dat er nog niemand is overleden. Ook Kim Jong-Un van Noord-Korea hoeft zich nergens zorgen over te maken want in Noord-Korea zijn er nog geen coronabesmettingen gemeld. We hebben geen idee wat daar gebeurt. Het zou wel knap zijn als het waar is, maar dat is het niet. In Zweden wordt het coronavirus weldegelijk serieus genomen, alleen leidt dat niet tot (zware) maatregelen. De scholen en de horeca zijn nog gewoon open, met een maximum van 500 personen. De terrassen zitten daarom vol. Toch een gek beeld in vergelijking met de rest van Europa (behalve Wit-Rusland dan). Eerder noemde ik al de Braziliaanse president Bolsonaro, waarin hij opriep om zo snel mogelijk weer de werkzaamheden te hervatten. Twitter heeft inmiddels twee video’s van hem verwijderd waarop hij op straat mensen in de hoofdstad Brasilia ontmoet en openlijk twijfelt aan de quarantainemaatregels van zijn eigen regering. Vanaf allerlei balkons in Brazilië slaan mensen op potten en pannen als protest tegen hun president. De president van Turmenistan, Gurbanguly Berdymukhammedov, spant echter de kroon. Hij ontkent het bestaan van het coronavirus volledig, het woord ‘coronavirus’ mag zelfs niet meer worden gebruikt. Turkmenen die in het openbaar praten over het virus worden opgepakt en mondkapjes zijn verboden.

Een aantal andere wereldleiders neemt het coronavirus (inmiddels) zeer serieus. In Rusland heeft Poetin al strenge maatregelen genomen. Opvallend is het extreem lage aantal besmettingen (bijna 2800) en doden (24) in een land waar bijna 150 miljoen mensen wonen. De wereldleider die het coronavirus het meest serieus neemt is waarschijnlijk de Filippijnse president Duterte. Hij heeft de politie en het lege ropdracht gegeven om burgers die de lockdown negeren dood te schieten. Zelfs Trump heeft inmiddels de ernst van de situatie ingezien, nadat hij het eerder typeerde als Chinese Virus en hoax van de democraten. Trump zegt nu zelfs dat er honderdduizenden doden gaan vallen. Waarom doet hij dit? Ik vraag mij steeds meer af of zijn doel is de gezondheid van zijn volk of het redden van de Amerikaanse economie. Hij lijkt in zijn achterhoofd al bezig met de Amerikaanse verkiezingen, en daarbij is een welvarende economie erg belangrijk. Ook in Hongarije lijken politiek en gezondheid door elkaar te gaan lopen. Het Hongaarse parlement ingestemd met een noodwet, waardoor premier Orbán voor onbepaalde tijd zonder tussenkomst van het parlement te regeren. Zoiets zou in Nederland toch ondenkbaar zijn. Nood breekt wet is de uitdrukking, maar deze noodwet druist natuurlijk totaal tegen democratische grondbeginselen in.

Het contrast met Nederland is erg groot. Hier is een PVDA-minister (vanuit de oppositie) op een cruciale ministerfunctie neergezet, en stijgt de VVD van premier Rutte voortdurend in de peilingen, ondanks dat Rutte puur bezig is met het landsbelang.

Het is toch interessant om te zien hoe zulke machtige figuren zich, onder zware druk van dit virus, gaan gedragen en hoe verschillend dat gedrag per land is. Ik ben toch blij dat wij in Nederland te maken hebben met een democratisch systeem die het vrijwel onmogelijk maakt dat één van bovenstaande gekken het voor het zeggen zou krijgen.  

Machtige figuren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *