Manoeuvreren

Donderdag 9 april 2020

Op tv en in de krant lees ik steeds dat Nederland zich, ondanks het mooie weer, zo goed aan de coronamaatregelen houdt. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, en worden er waarschuwingen en boetes uitgedeeld, maar over het algemeen doen we het voortreffelijk. Dit positieve beeld komt niet overeen met wat ik hier in de buurt zie en ervaar. In het winkelcentrum krioelt het van de mensen. Het lijkt wel drukker dan op een gemiddelde dag. Mensen staan niet in grote groepen bij elkaar, maar doen absoluut niet hun best om de anderhalve meter afstand aan te houden. De Jumbo, waar wij altijd onze boodschappen doen, heeft alleen wat bordjes opgehangen waarop staat dat we ons aan de regels moeten houden en bij de kassa zijn glazen platen opgehangen en moeten we zoveel mogelijk met pin betalen. Je mag, net zoals altijd, een klein winkelmandje pakken en dit wordt niet eens meer gecontroleerd. Waar mensen in de supermarkt zelf eerder meer op leken te letten, heb ik dat gevoel nu niet meer. In de rij houden mensen in eerste instantie afstand door de strepen op de grond, maar komen vervolgens wel vlak achter je staan of lopen recht langs je. De Albert Heijn doet dit al een stuk beter. Je bent verplicht een winkelkarretje mee te nemen, die je wordt aangereikt door een medewerker. Ik denk dat alleen dit al helpt in de mindset van mensen. De Etos geeft het beste voorbeeld. Je moet een mandje meenemen, waar er een beperkt aantal van zijn. Zo kan er een maximum van 10 mensen in de winkel zijn. Overal in de winkel word je herinnerd aan de regels. Het gangpad met medicatie is afgezet, zodat je niet bij medewerkers in de buurt kunt komen. Volgens mij moeten bedrijven die nu dicht zijn het op deze manier organiseren.  

Langs het kanaal is hetzelfde beeld te zien als in het winkelcentrum: heel veel mensen die meestal niet uitkijken. Groepjes Marokkaanse jongeren dicht op elkaar rond een scooter, islamitische vrouwen die in een rij van drie of vier naast elkaar blijven lopen en ouderen. Hiermee zijn de drie bevolkingsgroepen die totale schijt aan de regels hebben genoemd, in elk geval in onze buurt. Ik word gedwongen om me steeds zo te manoeuvreren afstand kan houden tot anderen, maar die bereidheid merk ik nauwelijks bij anderen. Dat begint me steeds meer te irriteren.

Daarnaast zijn er ongelofelijk veel sporters: fietsers, wielrenners, hardlopers en skeeleraars. Uit onderzoek van de Universiteit van Eindhoven is gebleken dat de anderhalve meter regel voor sporters niet voldoende is. Dat komt door de slipstream van druppels die zij achterlaten wanneer ze ademen, niezen of hoesten. Kati gaat regelmatig hardlopen en ik ga af en toe skeeleren, maar wanneer heel veel mensen dit doen, wordt het onmogelijk om afstand te houden. Alle sportscholen zijn dicht, dus mensen gaan andere manieren zoeken om hun beweging te krijgen. Ook zijn er veel mensen op scooters, waarvan er veel opgevoerd lijken te zijn.  Misschien zou het goed zijn om alles wat harder gaat dan 10 k/m per uur te verbieden. Dan mag je alleen nog wandelen. Volgens mij is dit in België nu ook de regel. Dat is makkelijk te handhaven. Op dit moment lijkt het me bijna geen doen. Ik vraag mij af of dit een probleem van Utrecht Kanaleneiland is of dat het positieve beeld dat wordt geschetst van het naleven van de maatregelen toch niet helemaal klopt. Het probleem van de wielrenners is in elk geval niet alleen hier zichtbaar. Tom Dumoulin roept wielrenners op om, ondanks het lekkere weer thuis te blijven. Wielerjournalist Thijs Zonneveld is ook duidelijk: “Doe. Het. Niet. Rij alleen. En áls je buiten gaat fietsen: zet een helm op, for fuck’s sake. Op de intensive care hebben ze nu wel iets beter te doen dan je hersenen bij elkaar schrapen.” Volledig mee eens.

Ondanks mijn frustraties, word ik wel blij van de creatieve ideeën die in deze tijd ontstaan. Zo hebben drie vrouwen uit Papendrecht een ‘kofferbakdate’, waarbij ze vanuit de kofferbak van hun auto met elkaar praten. In het Brabantse Bavel wordt een buitenbingo georganiseerd, waarbij de bewoners vanuit hun voortuinen mee kunnen doen. In Hoogeveen viert een echtpaar vakantie in de camper in hun eigen tuin, en slapen daar ook. Ook duiken er allerlei ‘corona uitvindingen’ op. Bijvoorbeeld een wasstraat voor het schoonmaken van winkelwagentjes, een apparaat waarmee mondkapjes schoongemaakt kunnen worden met uv-licht en een sleutel waarmee je de deur kunt openen, zonder de klink aan te raken. Een andere uitvinding is de anti-coronadeur waar je je handen doorheen kunt steken, waardoor bijvoorbeeld de opa of oma aan de andere kant van de deur je toch kan aanraken.

Het toont aan dat er veel creativiteit in Nederland is, maar ook dat goede ideeën er makkelijker doorheen komen als de noodzaak hoger is. Dit is eigenlijk hetzelfde wat ik ook op mijn werk zie. In crisistijd is elk goed idee meer dan welkom, en wordt er minder kritisch naar gekeken. Het is goed om ook deze kant te belichten.  

Manoeuvreren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *