Groepsimmuniteit

Maandag 16 maart 2020

Ik ga er voor het gemak vanuit dat ik het coronavirus heb. Ik voelde me de afgelopen tijd niet goed en had een soort druk op mijn keel (met name bij inspanning), zonder dat ik mij verder echt verkouden voelde. Vorig weekend voelde Kati en ik ons allebei duizelig, zonder duidelijke reden. Natuurlijk kan het ook een ander virus zijn of heb ik nu een enorme hyperfocus op mijn eigen fysieke gesteldheid. De kans dat het een van deze twee verklaringen is, is behoorlijk groot. Maar ik wil het niet op mijn geweten hebben dat ik iemand besmet, mijn vader van boven de 60 bijvoorbeeld, omdat ik zoiets heb van: dat coronavirus zal mij niet overkomen. Natuurlijk kan het mij wel overkomen. Ik ben bovendien vorige week nog twee keer in Brabant geweest. Daarnaast, hoorde ik, is er in meer dan de helft van de gevallen sprake van stille transmissie, waarbij er al besmetting plaatsvindt voordat je symptomen vertoont. Ervan uitgaan dat ik corona heb, maakt het ook voor mezelf een stuk makkelijker. Kati heb ik sowieso al besmet, die is niet meer te redden. Het is ook vrij lastig om bij iemand die in hetzelfde bed slaapt uit de buurt te blijven. Maar ik kan er wel voor zorgen dat afstand hou tot anderen. Als ik naar buiten ga hou ik afstand en ik spreek voorlopig niet meer af met vrienden en ga niet langs bij mijn ouders. Eigenlijk vind ik dat iedereen er zo in zou moeten staan. Dan is het veel makkelijker in te schatten wat wel en niet kan.  

Ik ben vandaag sowieso niet gaan werken, omdat ik me dus niet helemaal fit voel. Het komt me eigenlijk ook wel goed uit, want ik zou het nu geen fijn idee vinden om met het openbaar vervoer naar de provincie te gaan waar het virus het hardst om zich een grijpt. Ik werk dus legaal thuis en krijg al gauw via collega´s te horen dat alle medewerkers bij RINO Zuid naar huis worden gestuurd, naar aanleiding van een crisisoverleg tussen de directeur en de senior managers. Een historisch moment toch, omdat dit betekent dat medewerkers dus verplicht thuis moeten werken.

Ik was dat vandaag toch al aan het doen, met mijn kersverse nieuwe collega Kati, die deze week sowieso al thuis moest werken. We zitten bijna de hele dag samen aan de keukentafel. We maken koffie voor elkaar, praten soms even over iets waar we me bezig zijn of iets wat er in het nieuws is. Als één van ons een telefoongesprek of een digitale meeting heeft, kunnen we in de 2e slaapkamer rustig zitten. Tussendoor kunnen we ook nog boodschappen doen en ga ik een rondje skeeleren. Dit bevalt me eigenlijk best prima. Kati is het daarmee eens en noemt me voortdurend ‘Crazy nieuwe collega’.

Om 19:00 geeft premier Rutte een indrukwekkende speech. Hij is opvallend serieus, in tegenstelling tot zijn vorige publieke optreden, en heeft een duidelijke boodschap: veel mensen in Nederland zullen besmet worden met het coronavirus. Rutte geeft aan dat dit ook nodig is, zodat er gecontroleerd een ‘groepsimmuniteit’ wordt opgebouwd. Een groot deel van de jonge en gezonde mensen moet besmet raken, zodat zij immuun worden voor het virus en zo als het ware een soort schild vormen om de ouderen en zwakkeren te beschermen. 

Groepsimmuniteit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *