Spiritualiteit

Zondag 29 maart 2020

Het is vandaag zondag. Omdat veel kerkdiensten en andere religieuze samenkomsten niet of in beperkte vorm door kunnen gaan, zal ik het vandaag over spiritualiteit hebben. Ik geloof erin dat sommige dingen geen toeval zijn. Of dat betekent dat er een hogere macht is die bepaalde dingen stuurt, weet ik niet. Misschien zijn de meeste dingen uiteindelijk wel toeval, maar het is soms om te geloven dat dit niet zo is. Dat het ‘zo heeft moeten zijn’. Dat dingen op het juiste moment op je pad komen, dat je op het juiste moment de juiste mensen tegenkomt. Natuurlijk begint alles bij jezelf, je moet het zelf doen maar ik geloof wel dat het lot je soms een handje kan helpen.

Het voorbeeld dat als eerste in me opkomt is mijn opa die rond mijn 12e overleed. Hij heeft, vlak voordat hij stief, tegen mijn oom gezegd dat hij zich, na zijn dood, zou laten zien in de vorm van een vogel, zijn lievelingsdieren. Hij had een duif in zijn huis, vogels in zijn tuin en wist alles van bijna elke soort vogel. Na zijn dood doken er plotseling overal vogels op, net name merels. In de tuin van mijn ouders, maar ook bij vakantiehuisjes. Familieleden ervaarden hetzelfde. Was dit omdat we er nu eenmaal meer op letten? Of omdat we het wilden geloven? Misschien. Toen ik met mijn ouders en zusje op vakantie was in Frankrijk, kwamen we op een gegeven moment terecht op een soort rommelmarkt. Het was 30 juli, de verjaardag van opa. Bij een van de kraampjes zagen we een oudere man, met exact zo’n grijs petje als opa altijd op had. Naast hem stond een vogelkooi met allerlei vogels. Er liep een andere man naar hem toe en gaf hem een hand: hij was jarig. Toeval? Eind 2012 was ik al een paar weken depressief. Mijn moeder nam me, in een poging om me in beweging te krijgen, mee naar buiten. We fietsten door ‘De vier dreven’, bospaden in Culemborg, vlakbij waar mijn opa begraven ligt. We hadden het over hoe slecht ik mij voelde en ook over opa. Toen zijn naam viel, zag ik ongeveer 20 meter voor mij, op de weg waar wij aan het fietsen waren, een soort ‘front’ op ons afkomen. Binnen dat front leek het te stormen, met waaiende bladeren. Dit in tegenstelling met de situatie buiten dat front, waar het kalm en totaal windstil was. Het front trok als het ware over ons heen, en ik voelde de wind en de waaiende bladeren. Het duurde ongeveer 2 seconden en toen was alles weer stil, en het front was verdwenen. Ik dacht dat ik het me had ingebeeld, vanwege mijn psychische situatie op dat moment. Mijn moeder had het echter ook gezien, en wij legden allebei de link naar opa. Of toeval was of niet, of het opa was of niet, wat wij zojuist hadden meegemaakt was volgens mij wetenschappelijk onmogelijk. Dus waarom niet geloven dat opa zojuist had laten weten dat hij nog altijd was?

Met dit coronavirus heb ik ook niet heb gevoel dat dit toeval is, maar dat het een bepaalde bedoeling heeft. Ik vind het daarom ook interessant dat wat er nu gebeurt, al op meerdere manieren min of meer voorspeld is. Het boek ‘The eyes of darkness’, van de Amerikaanse thrillerschrijver Dean Koontz, beschrijft een virus met de naam Wuhan-400 die in het geheim voor de Chinezen is ontwikkeld als biologisch wapen. Een belangrijk verschil is dat Wuhan-400 100% dodelijk is en mensen binnen 24 uur sterven. De paranormaal begaafde Sylvia Brown voorspelde in haar in 2008 gepubliceerde boek ‘End of days: predictions and phophecies about the end of the world’ dat er rond 2020 een ernstige longontsteking-achtige ziekte zal verspreiden. Beide boeken gaan inmiddels als zoete broodjes over de (digitale) toonbank. In Nederland was er in 2004 een documentaire serie waarin werd voorspeld hoe de wereld er in 2020 uit zou zien. In één van die afleveringen gaat het over een wereldwijde virusuitbraak (de Thaise griep) die is begonnen in China. In de aflevering is te zien dat mensen mondkapjes gaan dragen, thuis moeten blijven en in quarantaine worden geplaatst. Vluchten worden geschrapt, evenementen worden afgelast en scholen gaan op slot. Ouderen en zwakkeren zijn de risicogroep. Dit lijkt wel erg op wat er hier nu met het coronavirus gebeurt. Omdat wij nu massaal thuis zitten, gaan we massaal series en films kijken. Zo ook de Disneyfilm Tangled over het sprookje Rapunzel. Rapunzel leeft ook in isolatie aangezien ze zit opgesloten in een kasteel, het coronakasteel! Het dorp waar zij nooit mag komen heet ook Corona. Allemaal toeval? Misschien, maar het is in elk geval interessant om over na te denken toch?       

Overigens was er vandaag een ander ´sprookje´ op tv te zien, namelijk de volledige wedstrijd Nederland-Spanje uit 2014 tijdens het WK voetbal in Brazilië. Inclusief uitgebreide voor- en nabeschouwing. Van Nederland, onder leiding van Louis van Gaal, werd niks verwacht. Toch versloegen we wereld- en Europees kampioen Spanje met 5-1. De duikkopbal van Robin van Persie spreekt nog altijd tot de verbeelding. Nederland werd uiteindelijk 3e doordat in de troostfinale van gastland Brazilië werd gewonnen. Gek genoeg is dit nog altijd de laatste wedstrijd van het Nederlands elftal op een eindtoernooi. Het EK van 2016 en het WK van 2018 werden gemist en het EK van dit jaar wordt dus verplaatst naar volgend jaar. Fijn om op deze manier toch nog naar Nederlandse topsport te kunnen kijken. Volgende week de overwinning van Niki Terpstra in de Ronde van Vlaanderen van 2018.  

Spiritualiteit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *