Het einde van de lockdowns

Zaterdag 2 mei 2020

Spanje bewijst vandaag wat mij betreft waarom Rutte het met zijn intelligente lockdown bij het juiste eind had. Ruim anderhalve maand mochten de Spanjaarden slechts naar buiten voor om eten te kopen of voor medische redenen. Vanaf vandaag mogen Spanjaarden weer op bepaalde tijden naar buiten om te wandelen en sporten. Hier wordt massaal gebruik van gemaakt, blijkt uit beelden uit Barcelona en Madrid. Het straatbeeld wordt gekleurd door wandelaars, fietsers en skateboarders en op zee wordt weer gesurft. Het is een logisch gevolg. Wat zou jij doen als je ruim 6 weken opgesloten hebt gezeten en er wordt gezegd dat je weer naar buiten mag? Dan ga je natuurlijk.

Hoewel ik in eerste instantie twijfelde of de aanpak van Rutte niet te mild was, denk ik nu dat hij precies het juiste heeft gedaan. De Nederlandse maatregelen zijn streng genoeg om de verspreiding van het virus tegen te gaan, en tegelijk leefbaar genoeg voor de bevolking. Natuurlijk zijn er mensen die kritiek hebben op de maatregelen, maar dat hou je altijd. Nederlanders zijn nooit tevreden. Natuurlijk zie je in Nederland genoeg mensen die zich niet aan de maatregelen houden. Het gaat erom dat het overgrote deel van normaal denkend Nederland zich er wel aan houdt, of het in elk geval probeert. Ik vraag me echt af wat er gebeurt als Nederland volledig op slot was gegaan, zoals in bijvoorbeeld Italië, Spanje en Frankrijk. Ik kan het me niet voorstellen: Nederlanders die, als ze de straat op gaan, moeten aantonen dat dit noodzakelijk is. Ga dat maar eens uitleggen aan het volk hier in Kanaleneiland. In elk geval was er hetzelfde gebeurt als vandaag in Spanje: we waren massaal de straat op gegaan. En ga dan maar eens zorgen dat mensen afstand houden. Voor ons gaat het verschil in elk geval veel minder groot zijn als er bepaalde dingen weer mogen. Wij zijn al min of meer gewend aan de anderhalvemetersamenleving.  

In heel Europa is een beweging zichtbaar waarbij alles weer langzaam richting normaal toe gaat. Ieder land doet het wel weer op zijn of haar eigen manier. Spanje en Italië, de twee zwaar getroffen Zuid-Europese landen lijken de bevolking perspectief te willen bieden met een gedetailleerd stappenplan om uit de lockdown te komen. Naast dat Spanjaarden weer naar buiten mogen, kunnen ze naar de kapper en mogen afhaalmaaltijden verkocht worden. Op 11 mei openen de meeste winkels en musea en kunnen bars, restaurants en hotels met beperkte capaciteit weer open. Op 25 mei volgen bioscopen en theaters. De scholen blijven tot september gesloten en in het openbaar vervoer is een mondmasker verplicht. De Spaanse regering hoopt dat eind juni het dagelijks leven weer normaal zal zijn. Italianen mogen vanaf 4 mei weer in beperkte aantallen samenkomen en de parken gaan weer open. Bars en restaurants krijgen de gelegenheid om afhaalmaaltijden te verkopen en mogen vanaf 1 juni open, net zoals schoonheidssalons en kappers. Op 18 mei openen de musea en culturele bezienswaardigheden. De scholen blijven tot september gesloten en reizen blijft beperkt.

Veel Zuid- en Oost Europese landen waren er snel bij met strenge lockdowns. In een groot deel van landen als Portugal, Griekenland, Servië, Kroatië, Polen, Hongarije, Tsjechië en Slovenië en is te zien dat in mei de horeca, winkels en culturele instellingen weer open mogen. In veel van deze landen is een mondmasker verplicht in openbare ruimtes.

In Scandinavische landen werd voor een relatief milde aanpak gekozen. Zweden koos als enige Europese land niet voor een lockdown. Noorwegen was een van de eerste Europese landen die de maatregelen versoepelde. Denemarken was de allereerste. Zo gingen de basisscholen, kinderdagverblijven, kappers, tandartsen en fysiotherapeuten weer open. Positief nieuws is dat de verspreiding van het coronavirus sindsdien (vooralsnog) niet is toegenomen.

In West-Europese als Frankrijk en België worden de lockdowns voorzichtig afgebouwd. In beide landen gaat het openbaar vervoer weer rijden, maar zijn mondkapjes verplicht. Evenementen en samenscholingen blijven verboden. Belgen mogen wel weer afspreken met twee mensen die niet in dezelfde woning wonen, als er afstand wordt gehouden. De Fransen mogen vanaf 11 mei weer zonder formulier naar buiten en gaan de scholen en winkels weer open. Restaurants, cafés en bioscopen blijven voorlopig gesloten, net zoals parken en stranden. In Engeland, dat inmiddels na Italië het zwaarst getroffen Europese land is, wordt donderdag bekend of de lockdown wordt versoepeld.  

Nederland en Duitsland lijken binnen Europa het meest voorzichtig. Los van dat kinderen tot 12 jaar weer gedeeltelijk naar school mogen en weer mogen sporten, is er in Nederland nog geen sprake van een versoepeling van de maatregelen. In Duitsland houdt voortdurend in de gaten houden of versoepelingen tot nieuwe besmettingen leiden. Scholen en kinderdagverblijven zijn daarom nog dicht en wordt de Bundesliga voorlopig niet hervat. De horeca blijft voorlopig gesloten en grote bijeenkomsten zijn, net als in Nederland, tot zeker 31 augustus verboden. Mondmaskers zijn verplicht in het openbaar vervoer en in winkels. Wel gaan binnenkort speelplaatsen, musea en dierentuinen, met inachtneming van strenge regels, weer open.

Toch bijzonder dat je een Europese Unie hebt, waarbij je zou verwachten dat er enige vorm van coördinatie en onderlinge afstemming is, en dat het in tijden van corona ieder voor zich is. Dit is eigenlijk precies het gevoel wat ik op dit moment ook in Nederland heb. In plaats van het ´we doen het samen´ en ´samen krijgen we corona onder controle´ wat je tegenwoordig overal op billboards en posters ziet staan en in veel reclames terugkomt, heb ik het gevoel dat het ieder voor zich is. Iedereen predikt voor zijn eigen kerk. Restaurant- en café eigenaren willen dat de horeca weer open kan, KLM wil dat we weer meer gaan vliegen, topsporters willen weer topsport kunnen bedrijven en ouders willen dat hun kinderen weer naar school kunnen. Mensen vinden hun eigen individuele, vaak financiële, belangen veel belangrijker dan de volksgezondheid. Dit irriteert me. Iedereen wordt hierdoor geraakt, de een wat harder dan de ander, maar iedereen moet toch begrijpen dat deze maatregelen niet worden genomen om mensen te pesten?

Naarmate de weken vorderen ben ik er ook steeds meer klaar mee. Ik wil weer leuke dingen doen, met vrienden afspraken en op vakantie. Het frustreert mij ook dat dit voorlopig niet kan, maar ik begrijp en accepteer dat dit zo is. Ik denk dat wij heel blij mogen zijn dat wij in een land als Nederland wonen, een democratisch land met een regering die zich bij beslissingen laat adviseren door experts en gecontroleerd wordt door het parlement. Wees blij dat we niet in een land als Brazilië wonen, waar een gek als Bolsonaro de macht heeft, en de besmettingen en sterfgevallen inmiddels in rap tempo toenemen. Wees blij dat je niet in een land als El Salvador woont, waar bijna 13.000 leden van drugsbendes in de gevangenis als straf 24 uur per dag dicht op elkaar hun cel worden opgesloten en geen daglicht meer mogen zien. En wees ook blij dat we als Nederland de luxe hebben om voorzichtig uit de intelligente lockdown te komen, omdat het niet, zoals in veel andere landen, pure economische noodzaak is om dit eerder te moeten doen. Dat begrip mis ik bij veel mensen.

We moeten er maar het beste van maken. In de categorie ‘dingen die ik zonder corona niet had gedaan maar nu wel heel leuk zijn´: FIFA20, speltype Pro. FIFA speel ik ongeveer al mijn hele leven, maar vooral solo. Deels door de coronasituatie hebben inmiddels drie vrienden ook een PS4 met FIFA20. We zijn alle vier tegelijk begonnen met het speltype FUT, waarbij je je eigen team bij elkaar kan kopen en verdienen. We hebben hier het element aan toegevoegd dat we alle vier elke zaterdag onze mooiste goal delen in de groepschat en vervolgens mogen stemmen op het doelpunt van de week. Het leukste is echter Pro, waarbij wij ons eigen team Insignis hebben, en we elk één speler zelf kunnen besturen. Ik begon samen met Jochem, waarbij we allebei een middenvelder waren. Dit ging al niet slecht, maar we misten een derde speler. Michiel ging verdedigende middenvelder spelen, waardoor Jochem en ik op de vleugels terecht kwam. Ik als een soort Arjen Robben met mijn linkerbeen naar binnen komend vanaf de rechterflank. We hebben ook al met Thom als spits gespeeld. In beide gevallen liep het prima. We hebben nog altijd niet met z’n vieren gespeeld. Dat moet er maar eens van gaan komen.

Een ander ´coronapareltje´ is de Netflix serie The Circle. Acht deelnemers, die elk in een appartement van hetzelfde gebouw zitten en alleen met elkaar kunnen communiceren via het online platform The Circle. De deelnemers zien elkaar niet maar moeten elkaar beoordelen en wegsturen. Deelnemers kunnen zich ook anders voordoen dan wie ze echt zijn. Kati en ik hebben inmiddels de Amerikaanse en Braziliaanse versies gekeken en hebben nu de Franse nog tegoed. Voor liefhebbers van realityseries zoals Expeditie Robinson en Temptation Island: dit is een aanrader!  

Het einde van de lockdowns

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *