Dansen met Janssen

Vrijdag 9 juli 2021

Op het moment dat ik begon met het schrijven van deze blogs vond ik het ontzettend interessant om te zien hoe de uitbraak van een virus in alle lagen van de samenleving doorwerkte. Ik hield alles bij, volgde het nieuws, las liveblogs en voerde discussies. Naarmate het langer duurde, ontstond er een soort coronamoeheid, bij eigenlijk iedereen. Gelatenheid en frustratie vochten om voorrang. In de afgelopen maanden werden de meeste vrijheidsbeperkingen opgeheven, daalde het aantal coronabesmettingen en ziekenhuisopnames alsmaar verder en werd de één na de ander in rap tempo gevaccineerd. Gelatenheid en frustratie maakten plaats voor hoop en vertrouwen in de toekomst. Zelf merkte ik dat ik het nieuws rondom corona voor het eerst in anderhalf jaar niet meer volgde. Het was inmiddels zo’n vanzelfsprekend onderdeel van ons leven geworden en voor het eerst sinds de start van deze ellende had ik het gevoel dat we het virus weer onder controle hadden. Maar, hebben we onze hand overspeeld? Hebben we de huid verkocht voordat de beer geschoten is?

Een kort uitstapje naar afgelopen weekend. Op vrijdag vertrok Kati, voor het eerst sinds kerst 2019, naar Estland. Ik ging naar een vrijgezellenweekend van een vriend die in september gaat trouwen, waarbij het de bedoeling was dat we met z’n elven in een boerderij zouden verblijven. Uiteraard zou het onmogelijk zijn om afstand te houden, zeker met alcohol in het spel, en dus lieten we ons allemaal testen op een commerciële testlocatie. Vergeleken met de GGD testlocaties waar ik me eerder had laten testen, was het hier één grote chaos. Tientallen mensen stonden buiten in een rij te wachten. Afstand werd nauwelijks gehouden en niemand controleerde dit. In de rij stonden volledige vriendengroepen op een kluitje bij elkaar. Een pijnlijke constatering was dat ik waarschijnlijk de gemiddelde leeftijd flink omhoog haalde en dat ik mij tussen jongeren bevond die vanavond naar een club zouden gaan of meteen na de test op zuipvakantie. In de tent was de anarchie zo mogelijk nog groter, waarbij mensen door elkaar heen krioelden. Thuis aangekomen kreeg ik al een bericht dat de uitslag negatief was, maar dat was wellicht wat voorbarig. Een vriend die op dezelfde locatie als ik was geweest, vroeg zich openlijk af of hij in de teststraat corona had opgelopen.

In het bourgondische Zuid-Limburgse landschap leek corona verder weg dan ooit. Alle vrienden waren negatief getest, waardoor we voor het eerst sinds anderhalf jaar weer handen konden schudden en weer dicht bij elkaar konden komen. De verwachte onwennigheid was er niet. Het voelde al heel snel weer als normaal. Alsof het nooit anders was geweest. De vrijgezel werd door ons opgepikt met de spelersbus van Roda JC, waarna we gingen bubbelvoetballen, een whiskey proeverij hadden in het Roda stadion en een carnavalsoptocht op touw zetten. Na een BBQ werd er tot diep in de nacht drankspellen gespeeld en gedanst. Ondertussen waren ook het EK voetbal en de Tour de France volop aan de gang. In de stadions en langs het parcours waren ook weer ouderwetse mensenmassa’s te zien. Het leven was weer terug.

‘We zijn er bijna, maar nog niet helemaal’, zei Hugo de Jonge bij de laatste persconferentie precies drie weken geleden. Kort daarna verdwenen bijna alle coronamaatregelen, waaronder het dragen van een mondkapje. De anderhalve meter regel was in feite de enige maatregel die overeind bleef, behalve bij uitgaansgelegenheden, festivals en andere evenementen waar bij het tonen van een negatief testbewijs geen afstand meer gehouden hoefde te worden. Testen voor toegang werd dit systeem genoemd. Zo waren er de afgelopen weken plotseling weer bomvolle discotheken te zien, een goed gevulde Johan Cruijff Arena tijdens de poulewedstrijden van het Nederlands elftal en werden er weer massaal tickets verkocht voor festivals. Het voelde zo surrealistisch. Nog niet zo lang geleden werden illegale huisfeestjes afgebroken, kreeg je een boete als je na 9 uur op tijd op straat was en het niet toegestaan om twee mensen thuis uit te nodigen. En met zo’n negatief testbewijs kon opeens alles weer, maar dan ook echt alles. Bovendien werden jongeren, onder het mom van ‘Dansen met Janssen’ gestimuleerd om zich te laten vaccineren. In de praktijk kwam het erop neer dat je in de ochtend een prik kon krijgen en dezelfde avond al mocht feesten. Met een vaccinatie op dezelfde dag ben je ’s avonds toch nog niet beschermd?

Ik vroeg me oprecht af of dit niet te snel ging. Natuurlijk, de cijfers waren positief maar ik had mijn twijfels bij dat testen voor toegang systeem. Waarom niet even wachten met die massale evenementen totdat iedereen volledig gevaccineerd is? Dat is in augustus al het geval. Waarom nu zo’n groot risico nemen met grote mensenmassa’s? We hebben aan het begin van de coronaperiode gezien dat dit de ‘superspreaders’ waren. Er hoeft maar één iemand corona te hebben, en met een ongeldig testbewijs binnen zijn gekomen, en de hele club is besmet. is dit precies wat er gebeurd is. In meerdere uitgaansgelegenheden zijn grote corona uitbraken geweest onder jongeren. Het aantal besmettingen zijn in anderhalve week tijd vertienvoudigd van ruim 500 naar gisteren bijna 5500. Vandaag zijn er weer bijna 7000 bij gekomen. De ziekenhuisopnames stijgen nog niet echt mee, wat waarschijnlijk komt omdat met name jongeren positief testen.

De explosieve stijging in het aantal besmettingen geeft me onrust, merk ik. Ik had inmiddels zoveel hoop en vertrouwen dat ik dacht het nieuws over corona niet meer te hoeven volgen. De persconferentie van zojuist heb ik van begin tot eind gekeken. Ik dacht zeker te weten na mijn tweede vaccinatie begin augustus, twee weken later naar Cyprus te kunnen vliegen. De tickets zijn al geboekt. Wanneer de cijfers in Nederland zo slecht blijven is er echter een kans dat reizigers vanuit Nederland met beperkende maatregelen te maken krijgen. Misschien maar goed dat Nederland al in de achtste finale is uitgeschakeld op het EK. Stel je voor dat Nederland zondag in de finale zou staan en dat er in het hele land hossende oranje menigten massaal de straat op zouden gaan. Ach ja, dan hadden we in elk geval een mooi feestje gehad voordat het land weer op slot zou gaan.

Dansen met Janssen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *