Gevaccineerd! Maar wat nu?

Donderdag 4 augustus 2021

Sinds maandag ben ik volledig gevaccineerd en dat voelt als een mijlpaal na bijna anderhalf jaar corona-ellende. Al voordat er een werkend vaccin was, had ik al besloten dat ik zo snel mogelijk gevaccineerd wilde worden. Het was en is wat mij betreft de enige manier om onze vrijheden definitief terug te krijgen en weer de dingen te kunnen doen die het leven leuk maken, zonder dat het coronavirus daar voortdurend als een zwaard van Damocles boven hangt. Ik ben totaal niet bang voor de mogelijke bijwerkingen, al dan niet op langer termijn, die de vaccins met zich meebrengen. Misschien is het naïef maar ik denk steeds: dat zien we dan wel. Op korte termijn zie ik vooral grote voordelen. Het zorgt ervoor dat niet- of veel minder ziek worden wanneer zij besmet zijn. Maatregelen zullen dan steeds minder nodig zijn. Voor mij persoonlijk zorgt het ervoor dat Kati en ik over anderhalve week (relatief) zorgeloos naar Cyprus kunnen vliegen. Ik hoef me niet druk te maken om een test vlak voor vertrek, die mogelijk ook nog positief zou kunnen zijn en dan zou alles in het water kunnen vallen. In Frankrijk is een gezondheidspas ingevoerd, waarbij de houder moet laten zien volledig gevaccineerd te zijn, negatief te zijn getest of recent te zijn hersteld van corona. In horeca, het openbaar vervoer en ziekenhuis geldt te plicht om zo’n pas te tonen. Daarnaast wordt het zorgpersoneel verplicht om zich te laten vaccineren en kunnen zij bij weigering ontslagen worden. Er zijn elke dag felle demonstraties tegen deze nieuwe maatregelen maar het zou mij niet verbazen als Nederland, en andere landen, op termijn de Franse aanpak gaan volgen. Ik wil absoluut niet het risico lopen om bijvoorbeeld niet meer een trein of restaurant in te kunnen omdat ik niet gevaccineerd ben. En iedere keer testen, en in spanning moeten wachten op de uitslag, lijkt me verschrikkelijk. Bovendien merk ik dat het mij een veilig gevoel geeft om nu volledig gevaccineerd te zijn. Ik behoorde niet tot de risicogroep maar toch krijg je als 29-jarige ook liever geen corona.

In de loop van augustus zouden alle Nederlanders die dat willen gevaccineerd kunnen zijn. Het blijft de vraag hoeveel procent zich dan daadwerkelijk heeft laten vaccineren maar het lijkt erop dat de vaccinatie-bereidheid gegroeid is nadat er in eerste instantie veel weerstand en twijfel was. Uiteraard betekent dit niet het einde van corona want mensen kunnen nog steeds besmet raken maar het zorgt er (hopelijk) wel voor dat mensen er niet meer ziek van worden of in elk geval niet in het ziekenhuis belanden. In die zin gaat het in feite steeds meer lijken op een normale griep: je kunt het krijgen en sommigen worden er ziek van of overlijden er zelfs aan. Het is dan echter niet meer dusdanig gevaarlijk om een volledige samenleving erop aan te passen en strenge maatregelen te nemen. De mensen die zich niet willen laten vaccineren lopen nog wel risico maar dit zijn vaak de mensen die zich toch al weinig van corona en de maatregelen aantrokken. 

In de periode tussen mijn eerste prik (begin juli) en mijn tweede prik van afgelopen maandag ben ik gaan nadenken over wat er voor mij gaat veranderen. Ik heb mij voorgenomen om me twee weken na mijn tweede vaccinatie (als ik volledig beschermd ben) weer ‘normaal’ te gaan gedragen. Zo ga wil ik geen afstand meer houden, wil ik mensen weer kunnen aanraken en bijvoorbeeld mijn verjaardag plannen zonder daarbij rekening te houden met aantallen. Voor mij is corona na de vaccinatie geen probleem meer. Ik ben beschermd en voor mij hebben maatregelen tegen corona geen toegevoegde waarde meer. De mensen met wie ik omga zijn of al eerder of tegelijkertijd met mij gevaccineerd dus zij zijn ook beschermd. Tenzij ze ervoor gekozen hebben zich niet te willen beschermen, maar daar hebben zij dan zelf voor gekozen.

Het ingewikkelde is natuurlijk dat die maatregelen er nog wel zijn en daar kan niemand zich aan onttrekken. We hebben gezien hoe snel de besmettingen weer opliepen na ‘Dansen met Janssen’, toen het nachtleven iets te snel werd opengegooid. het totaal aantal besmettingen bestond het grootste deel uit jongeren die nog niet gevaccineerd waren, of op dezelfde dag waarop ze ook naar een feestje gingen. In de komende weken zullen de jongeren ook gevaccineerd worden. En je kunt je afvragen of het erg is dat veel mensen besmet raken. We hebben gezien dat het weinig effect had op de ziekenhuisopnames. In Engeland, waar Boris Johnson alle maatregelen heeft opgeheven maar waar na Israël ook de meeste mensen gevaccineerd zijn, is dit zelfde hoopvolle beeld te zien. Het toont aan dat de vaccins hun werk doen. Desalniettemin lijkt het me verstandig om nog even te wachten met grote festivals en volle clubs totdat ook jongeren gevaccineerd zijn.

Wat ik me wel afvraag is: op welk moment is het klaar met de coronamaatregelen? Wanneer hebben we het punt bereikt dat iedereen die dat wil ertegen beschermd is en we weer terug naar normaal kunnen? Naar écht normaal. Weet het kabinet dit eigenlijk al? Bij RINO Zuid zijn we bijvoorbeeld druk bezig met het plannen van gedeeltelijk fysiek onderwijs in het najaar. Hierbij moet iedereen in het pand zich houden aan maatregelen zoals afstand houden. Om afstand te kunnen houden kan maar de helft van de capaciteit benut worden. Maar waarom moet dit eigenlijk nog? Onze deelnemers zijn psychologen die in de zorg werkzaam zijn en zijn daarom waarschijnlijk allang gevaccineerd. In augustus zijn ook alle medewerkers van RINO Zuid gevaccineerd. Althans: iedereen heeft de mogelijkheid gekregen. De vaccinaties zouden onze weg uit de crisis zijn. Inmiddels heeft bijna iedereen gebruik kunnen maken van dé oplossing tegen corona. Wanneer stopt dit dan? Wat moet er nog gebeuren om de crisis definitief vaarwel te zeggen? Ik ben benieuwd hoe hier in Cyprus tegenaan gekeken wordt en wat daar van corona te merken is. Een ding is zeker: in Cyprus schijnt de zon in augustus. Wat ben ik daar aan toe.

Gevaccineerd! Maar wat nu?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *